Karşıdaki Adam: Düşüncelisin...
Emma Peel: Belki.
Karşıdaki Adam: Belki mi? Sesin bile titriyor.
Emma Peel: Bir yıl daha bitiyor... Belki de onun getirdiği hüzündür.
Karşıdaki Adam: Buna inanmamı beklemiyorsun değil mi? Sen öyle yılların geçişine üzülecek melankoliklerden değilsin.
Emma Peel: Geçip giden yıllara değil, o yıllarda hayatımızdan geçip giden insanlara üzülüyorum galiba.
Karşıdaki Adam: Yani... ne diyebilirim ki?
Emma Peel: Artık sadece düşlüyorum... Bütün o an'ları, o insanları... Robert Desnos'un sözlerine sığınıyorum her yılın sonunda olduğu gibi... "Öyle çok düşledim ki seni, artık yitirmektesin gerçekliğini."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder